کمرویی نوعی معلولیت اجتماعی است و اگر درمان نشود ممکن است به صورت بیماری در آید .کمرویی یک توجه غیر عادی و مضطربانه به خویشتن در یک موقعیت اجتماعی است که شخص دچار نوعی تنش روانی –عضلانی میشود و رفتارهای غیر عادی از او سر میزند .بعضی فکر می کنند کمرویی افراد نشانه ادب ومتانت و سنگینی آنهاست و کمرویی را برای  دختران نشانه عفت وحیا می دانند در صورت ی که کمرویی برای هر دو جنس یک معلولیت اجتماعی است .

اضطراب از نظر روانشناسی یعنی :ترس و هراس نا خوشایند با احساس قریب الوقوع که منبع آن قابل شناخت نیست .

اضطراب اجتماعی

احساسی است که فرد از اینکه مورد داوری دیگران قرار گیرد مضطرب می شود که در موقعیت های مختلف پیش می آید که یکی از آنها مواجه شدن با جنس مخالف وهم صحبتی با اوست همین مساله در کمرویی پیش می آید یعنی هنگام هم صحبتی با جنس مخالف دچا رکمرویی می شود (64%). بیشترین درصد کمرویی (75%)حضور در جمع بزرگی از افراد غریب است که فرد ملزم به صحبت کردن و پاسخ دادن به سوالات آنها می باشد.

علایم فیزیولوژیکی کمرویی

روان تنی

تشدید ضربان قلب،سرخ شدن ،اضطراب،اختلال در ریتم تنفس،تنش عضلانی،تغییر در تن صدا ،اختلال در کنش های بعضی غدد درون ریز .

روانی – حرکتی

در کودکان گریه کردن ،روبرگردان ،چسبیدن به بزرگترآشنا ،همچنین دور کردن خود از انظار ، لکنت و خجالت با حداقل کلمات سخن گفتن ، عبوس بودن ، مضطرب بودن فبا چیزی ور رفتن و بازی کردن (مانند بازی با انگشتان ، پا به پا شدن و...)غرق در افکار خود شدن ،خود توجهی بسیار زیاد ،علاقه به سرو کار داشتن با کتاب و.. به جای انسان ، بازی با کودکان کوچکتر از خود و عدم داشتن رابطه با دوستان وآشنایان.

آثار نامطلوب کمرویی:

¨      بعد شناختی :بین توان بالقوه وتوان بالفعل این افراد فاصله ای زیاد است و استعدادهای آنها شکوفا می شود و از نظر هوشی کم می آ ورند.

¨      بعد روانی و اجتماعی :

باعث منع از رشد مطلوب عاطفی و روانی فرد می شود و در بعضی موارد باعث میشود فرزندان اول خانواده در مقابسه با بقیه به خاطر این مشکل عاطفی –روانی کمتر به پیشرفت تحصیلی دست یابند .

کمرویی رفتاری است اکتسابی و فقط در انسان وجود دارد .

روشهای درمان کمرویی

• تقویت خود پنداری مثبت و خود باوری دوباره :از مهم ترین راههای درمان ،توجه دادن فرد کمروبه قدرت تفکر و نحوه نگرش او به پدیده ها می باشد
• خانواده وتربیت اجتماعی:پدر ومادر و بستگان می توانند الگو های رفتار کودک باشند پس ابتدا خودتان را درمان کنید و از کمرونبودن خود مطمئن شید  سپس علی رغم مشکلات کاری موقعیتهایی را برای گفتگو های صمیمانه با فرزندان قرار دهید .
• فعالیت اجتماعی و بازی های گروهی:مانند صحبت کردن ، خاطره گفتن ، نقل مطالب و.....
• افزایش خود آگاهی ، تقویت خود پنداری مثبت،برای کاهش کمرویی دستورالعمل های زیر را انجام دهید:

الف-تصویر خود را بکشید آیا نقصی در آن می بینید

ب-به آینده نگاه کنید و تصویری از وجود ارزشمند تان را ببینید دوباره خوب نگاه کنید

ج-احساسات و تجارب نا خوشایند خود را در کمرویی بنویسید

د-برداشت خود را نسبت به خانواده خود بنویسید

ه-برای خودتان نامه بنویسید و بدون پرده پوشی احساسات خود را بنویسید

ز-اگر بر این باور باشید که یک ماه دیگر می میرید عمر یک ماهه خود را چگونه می بینید ؟چه می کنید ؟به سراغ چه کسانی می روید ؟چه کارهایی انجام می دهید ؟آیا باز هم کمرو می مانید؟

                                                                                                     طاهره دهقانی فیروزآبادی  

                                                                                                                                       کارشناس بهداشت روان