(( غذا خوردن كودك ))

حتماً تا بحال شاهد بگو مگوهاي ميان والدين و فرزندانشان بر سر غذاخوردن بوده ايد اينكه چرا نميخورد ، خوب نمي خورد و اذيت مي كند. مي دانيم كه كودكان براي رشد مطلوب نشاط و سرزندگي نياز به غذاي مناسب خواب و استراحت كافي دارند . هرگونه اختلال در تغذيه يا خواب بچه ها زمينه است براي ناسازگاري هاي رفتاري ، لجبازي ، عصبانيت و پرخاشگري ، گاه بي اشتهايي كودك براثر مشكلات جسمي ­­ است مثل (نارسايي هاي زيستي ) اختلال در هضم و جذب و يا ناراحتي هاي مربوط به دستگاه گوارش و كبد و بيماريهاي خوني و ... در اين صورت والدين بايد به پزشك مراجعه كنند تا مشكل كودك شناسايي و رفع گردد . اما گاه بي اشتهايي غذايي كودك ممكن است ناشي از مسائل روانشناسي و آزردگي هاي عاطفي باشد . اصولاً براي همه آدمها بخصوص بچه هاي پيش دبستاني و دبستاني مسأله غذا خوردن صرفاً يك واكنش در برابر ذائقه هاي غريزي نيست بلكه در فرآيند غذا خوردن ضمن احساس گرسنگي ، آمادگي رواني رغبت و تمايلات اكتسابي شخص نيز مطرح است . بهتر است كه با رفتار مطلوب خودمان به تدريج بچه ها را به غذا خوردن علاقمند كنيم . يادمان باشد آنگاه كه كودكان با حالتي خوشايند و ميل و رغبت غذا ميل مي كنند در رشد عمومي شان تأثير بيشتر خواهد داشت . بعبارت ديگر هميشه شرايط درواني انسان بر وضعيت جسماني اش تأثير مي گذارد و بعكس ، بنا براين با ايجاد تنوع در غذاهاي معمولي خانه ، ارتباط محبت آميز با كودك و توجه به ميل و رغبت او در تهيه غذا حتي غذاهايي كه بظاهر يا به نظر شما بسيار مقوي نيستند بدور از هرگونه شتاب زدگي و تعجيل با چهره اي گشاده پر از مهر زمينه غذا خوردن مطلوب كودك را در خانه يا بيرون از خانه فراهم كنيد هيچوقت كودك را به زور و اجبار به غذا خوردن وادار نكيند. اگر شما خوب غذا دادن را بلد باشيد و كودك خوب غذا خوردن را بياموزد ناخودآگاه جذب غذا ميشود . در ضمن شما والدين هميشه با ميل و رغبت و بدون هرگونه شكوه و انتقاد غذا بخوريد و شاكر خدا باشيد تا كودك نيز چنين كند .